گزارش عدم آموزش یا ضعف آموزش لازم:

چنانچه مأموران آموزش لازم در خصوص قانون بکارگیری سلاح را نگذرانده­اند و یا اینکه آموزش لازم و کافی در مورد سلاحی که در اختیار آنان گذارده شده را ندیده­اند باید مراتب را به فرمانده خود اطلاع دهند. ماده 9 ق. ب. س. مقرر داشته: مأمورانی که آموزش کافی در مورد سلاحی که در اختیار آنان گذارده شده است ندیده­اند باید مراتب را به فرمانده خود اطلاع دهند در صورتی که مأموریتی به افراد فوق محول شود فرمانده مسئول عواقب ناشی از آن خواهد بود مشروط بر اینکه مأمور در حدود دستور فرمانده اقدام کرده باشد. قسمت اخیر ماده مذکور ابهامات زیادی دارد و مشخص نیست که منظور از عبارت فرمانده مسئول عواقب ناشی از آن خواهد بود به چه معناست؟ و مسئولیت کیفری و حقوقی ناشی از اقدام مأمور خاطی به عهده­ی چه کسی است؟ آیا مأمور، مسئولیت کیفری و حقوقی ندارد و تمام مسئولیت به عهده فرمانده است؟ آیا موضوع مذکور مخالف با ماده 159 ق. م. ا که بحث آمر و مأمور را مطرح نموده نمی­باشد؟

در خصوص موضوع فوق بعضی معتقدند که مأمور مسئولیت حقوقی دارد و فرمانده نیز مشمول ماده 54 ق. م. ج. ن. م. می­گردد. اما این برداشت، صحیح ­به نظر نمی­رسد زیرا ماده 54 ق. م. ج. ن. م. مربوطه به تقصیر جزایی فرماندهان و مسئولان رده­های مختلف نیروهای مسلح است در ثانی رابطه­ی علیت نیز بین نتیجه مجرمانه و اقدام فرمانده و مأمور وجود ندارد (رضازاده، 56:1388). آنچه که بدیهی است در اجرای ماده 9 ق.ب.س. مأمور دو وظیفه دارد:

اولاً باید اطلاع بدهد که آموزش کافی ندیده است. ثانیاً باید در حدود دستور اقدام نماید اگر دو وظیفه مذکور را انجام بدهد با توجه به اینکه امر آمر قانونی به عنوان یکی از علل موجهه جرم در بند پ ماده 158 ق. م. ا. پذیرفته شده به ­نظر می­رسد که با وجود شرایط لازم مأمور، مسئولیت کیفری و حقوقی نداشته و فرمانده مسئول عواقب ناشی از اقدام مأمور خواهد بود.

 

2.2.صلاحیت مأموران مسلح

برای تجویز قانونی حمل و  استفاده­ی از سلاح، مأمورین باید شرایط پیش­بینی شده توسط  قانونگذار را دارا باشند که آنها را در ذیل بیان می­کنیم.

2.2. 1.شرایط مأموران مسلح

به موجب ماده 2 ق. ب. س. مأموران مسلح باید دارای شرایط زیر باشند:

1- سلامت جسمانی و روانی متناسب با مأموریت محوله

2- داشتن آموزش­های لازم در راستای مأموریت های محوله

3- تسلط کامل در به­کارگیری سلاحی که در اختیار آنها گذارده می­شود.

4- آشنایی کامل به قانون و مقررات مربوط به استفاده از سلاح

2.2. 2. وظایف متقابل فرماندهان و مأموران مسلح در خصوص احراز شرایط

1- مأموران موظفند چنانچه فاقد یکی از شرایط لازم برای بکارگیری سلاح هستند مراتب را بلافاصله به صورت مکتوب و مستند و مستدل به فرماندهان خود اطلاع دهند.

2- فرماندهان مکلف هستند قبل از تحویل سلاح و اعزام به مأموریت از برخورداری شرایط لازم برای بکارگیری سلاح از ناحیه­ی مأموران خود یقین حاصل نمایند.

وظایف سازمان برای ایجاد شرایط در مأموران مسلح پلیس:

تلاش در جهت بالا بردن تسلط و مهارت مأموران مسلح پلیس از طریق:

1- سلاح­شناسی

2- تیراندازی با سلاح به اهداف ثابت و متحرک

3- تمرین تیراندازی و  بالابردن مهارت و تسلط برای تیراندازی در تعقیب و گریزها

4- کنترل سلامت جسمانی و روانی مأموران مسلح، حین استخدام و در طول خدمت

5- تحویل سلاح متناسب با مأموریت محوله (بارانی، 126:1386).

وظایف و تکالیف فرماندهان برای احراز شرایط مأموران مسلح پلیس:

  • توجه به حالات و روحیات مأموران قبل از تسلیح آنان
  • آماده کردن مأمور از حیث روحی و روانی برای اجرای مأموریت
  • توجه به توان جسمی و روحی و روانی مأمور برای اجرای مأموریت
  • احراز شرایط مندرج در ماده 2 ق. ب. س.
  • ارائه­ی آموزش های لازم در خصوص مأموریت محوله

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

جواز استفاده از سلاح توسط مأمورین در حقوق کیفری ایران